Gepost door Casper Egas op 29 augustus, 2010
XBW review: Castlevania: Harmony of Despair
Castlevania is al sinds jaar en dag een begrip voor hardcore gamers. De spellen in 3D zijn niet altijd een even groot succes geweest, maar de 2D-klassieker Symphony of the night, die eerder op Xbox Live Arcade is uitgegeven blijft een ijzersterk spel. Met Harmony of Despair probeert de uitgever de kracht van de oude Castlevania games te combineren met een nieuwe coöperatieve speelstand.
Wecycle
Castlevania: Harmony of Despair wordt vaak afgekort tot Castlevania HD, maar dat geeft nogal een verkeerde indruk, want high definition kun je dit spel niet echt noemen. Het spel ziet er ongeveer net zo uit als Symphony of night, en het ziet er vaak precies zo uit als de recent verschenen Nintendo DS-spellen. Achtergronden en tegenstanders zijn één op één overgezet naar dit nieuwe spel. Grafisch is er dus weinig moois te vinden. Ik zal het dus maar bij de volledige naam Castlevania: Harmony of Despair houden om verwarring te voorkomen.
Een Castlevania-spel draait vooral om de gameplay, een vlak waar wel het één en ander veranderd is. Harmony of despair is nu helemaal gebouwd rond de co-opmodus die met maar liefst zes mensen tegelijk te spelen is. Je vecht met de bondgenoten aan je zijde, door de duistere omgevingen heen om uiteindelijk grote, indrukwekkende bazen te verslaan. Je hebt beschikking over een steeds verder uitbreidende variëteit aan wapens en spreuken om je het leven makkelijker te maken. Je bent niet langer aan het ronddwalen in één groot kasteel, zoals in de meeste Castlevania games, er zijn nu zes kleinere kastelen. Elk kasteel heeft een timer (van rond de 30 minuten), waarna je onverbiddelijk afgaat als je door de, voor elk kasteel unieke baas nog niet omgelegd bent.
Wanhoop
Voor veel mensen zal het spelen van Harmony of despair ze tot wanhoop drijven. Het spel is namelijk erg moeilijk en als je het lootje legt, dan moet je weer helemaal aan het begin van het level beginnen. Er zijn geen checkpoints of savepoints, je zult dikwijls dertig minuten terug moeten gaan. Gelukkig is dit half uur niet verspild, je hebt namelijk al spelende meer geld en wapens verzameld en je vaardigheden versterkt. De structuur van het spel is zodanig dat je elk level wel een keer of vier zal moeten herspelen voordat je het einde haalt. Elke keer word je iets sterker, waardoor de kans van slagen groter wordt.
In de coöperatieve modus zijn je kansen nog redelijk, doordat je na de dood als skelet verder mag. Als een teammaat het juiste item heeft, dan kun je nog tot leven gebracht worden. Bovendien kun je als skelet nog leuk meehelpen door botjes naar tegenstanders te gooien. Je zit dus nooit aan de zijlijn totdat iedereen af is.
Helaas worden alle nieuwigheden in Harmony of despair nauwelijks beschreven. Er is geen tutorial, alleen een stukje tekst om je op weg te helpen. Dat stukje tekst is schiet echter erg tekort. Je zult regelmatig mensen tegenkomen die niet door hebben wat nu precies de bedoeling is en hoe hun personage sterker wordt. Je hebt bijvoorbeeld niet zoals voorheen ervaringspunten, je wordt afhankelijk van welk van de vijf personages je kiest sterker, door bijvoorbeeld het verzamelen van zielen van tegenstanders, het opvangen van magie of door een wapen vaak te gebruiken. De verwarring maakt het spelen met zes spelers vaak erg chaotisch.
Zodra je met een groepje mensen speelt die weet wat ze aan het doen zijn en je ongeveer even sterk bent als de rest van de groep, dan is Harmony of despair erg leuk en verslavend. Bijna elke schatkist die verzameld wordt door een speler zal een item opleveren voor elke speler. Je hoeft dus niet te vechten om bij genoeg spullen te verzamelen, je kunt je concentreren op het samenwerken. Vooral de eindbazen, die vooral een uitdaging opleveren zijn leuk om met een groep te lijf te gaan. Elk van de vijf personages heeft zijn eigen sterke en zwakke punten. Zo kan Alucard goed vechten en tegelijkertijd spreuken gebruiken en is Charlotte goed in geneeskrachtige spreuken. Nadeel is wel dat als je als groep sterft, dat het dan negen van de tien keer bij de baas is, waardoor je erg ver terug moet.
In je eentje spelen maakt het echter zeker niet beter. Hoewel het wel mogelijk is om zonder hulp een weg door de kastelen te banen, zul je nog vaker opnieuw moeten beginnen en zul je regelmatig bepaalde delen van een kasteel niet kunnen bereiken. Vaak moet er bijvoorbeeld iemand op een schakelaar gaan staan, zodat een andere speler verder kan. Het is erg suf dat de kastelen niet aangepast zijn aan het aantal spelers. Dit gecombineerd met de erg matige graphics en de eeuwig herhalende generieke rock, maken het op jezelf spelen tot een saaie bedoeling.
 
Conclusie
Harmony of despair is een spel waarbij velen al snel zullen afhaken. Het telkens opnieuw spelen van dezelfde stukken, met flauwe rockmuziek op de achtergrond zal vervelend of frustrerend worden. Toch geldt dit zeker niet voor iedereen. Als je namelijk echt een uitdaging wilt hebben, dan kun je vele uren zoet zijn met dit spel. De moeilijkheidsgraad is hoog, maar had beslist niet lager moeten zijn. Als je namelijk in één keer door het spel zou kunnen spelen, dan ben je na drie uur al klaar. Dat zou een beetje zonde zijn van de 1200 Microsoft Points.
Probeer de trial en als het spel je echt bevalt, dan zal je waar voor je geld krijgen. De herspeelbaarheid is namelijk groot. Toch is het nogal eigenaardig dat je amper in singleplayer kunt spelen, er maar vijf personages zijn in een spel voor zes spelers en dat er zoveel gerecycled is uit eerdere spellen. Voor de gemiddelde gamer is de nieuwe Castlevania geen aanrader.
|
- Uitdagend
- Goede co-op
- Veel herspeel waarde
|
- Onduidelijke uitleg
- In je eentje matig
- Veel hergebruikt materiaal
- Voor velen frustrerend
|
|
Voldoende |
Castlevania: Harmony of Despair is een spel dat grotendeels is opgebouwd uit eerder verschenen 2D castlevania spellen, maar dan met een nieuwe coöperatieve speelwijze. Het spelen met een groep kan erg leuk zijn, mits iedereen weer waar hij of zij mee bezig is. Het spel is zo uitdagend dat het voor velen frustrerend zal zijn. Zeker als je in je eentje wilt gaan spelen. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
